In het kader van de herinrichting van Roden is het idee opgevat om op een centrale plek een kunstwerk te realiseren geïnspireerd op het werk van de dichteres M. Vasalis. Er is een commissie samengesteld die gekozen heeft voor het kunstwerk van Nicolas Dings.  We hebben door een crowdfundingsactie via Voor De Kunst het benodigde geld binnengehaald. En waarschijnlijk ook genoeg om voor een goede verlichting te zorgen! Hulde aan alle gulle gevers. Het kunstwerk zal klaar zijn in het najaar van 2022. 

 

      

Hier een schets van het ontwerp.

 

“Alleen mijn voeten op de oude grond verbinden mij met het bestaande”

Een beeld voor M. Vasalis op het Heereborghplein te Roden

Vasalis groeide op in Den Haag/Scheveningen en studeerde geneeskunde en antropologie in Leiden. Na haar studie vertrok ze naar Amsterdam en later werkte ze als psychiater in Assen en Groningen en vestigde zich in Roden. Ze debuteerde in 1940 met de bundel “Parken en woestijnen”. Daarna volgde “De vogel Phoenix (1947) en vervolgens “Vergezichten en gezichten” in 1954. In de tijd dat ze in Drenthe woonde publiceerde ze niet meer. “De oude kustlijn” is dan ook postuum verschenen in 2002.

Het reeds aanwezige kunstwerk van Erick de Lyon op het landgoed Mensinge heeft de functie van een gedenkteken. De 100ste geboortedag van Vasalis wordt erin herdacht, letterlijk met de regels van het gedicht Tijd: “ik droomde dat ik langzaam leefde…etc.”

Het uitgangspunt van het werk van Dings is een autonoom kunstwerk, dat recht wil doen aan het totale oeuvre van Vasalis en haar poezië wil eren. Een hommage aan de dichteres die immers lang in Roden gewoond heeft.

Vasalis put in haar werk rijkelijk uit de klassieke mythologie; dat is een uitgangspunt geworden bij het kunstwerk nl. het gedicht Daphne (uit De vogel Phoenix, p.52).

De boom is in de aarde geworteld en vertegenwoordigt levenservaring: “Alleen mijn voeten op de oude grond verbinden mij met het bestaande”. Met andere woorden: wat de wortels voor de boom zijn, zijn de voeten voor de mens. Beiden behoren op de grond. Of zoals de dichter zegt “ wie kan het verdragen wanneer een boom zijn wortelen verlaat ” .

De boom beweegt en strekt zijn “armen” uit. Het bloeien en vrucht dragen is een ander aspect dat aan bod komt. Bekendste voorbeeld is “Appelboompjes”, waarin ze dicht over bloem en vrucht tegelijk.

Tenslotte: een boom is eveneens een behuizing voor vogels; zij maken ook deel uit van de poëzie van Vasalis en dus ook van het kunstwerk: van meeuw en wielewaal tot zangvogels.

Op het plein staat al een kastanjeboom; daarnaast, op korte afstand, komt het kunstwerk in terrazzo en brons in een perk. Rondom de voetplaat komt de strofe uit Daphne “Alleen mijn voeten op de oude grond verbinden mij met het bestaande……”. Het beeld is te zien als een driedimensionale vertaling in de geest van Vasalis, die zowel refereert aan gedichten als aan de bewoners van Roden, waar ze gewoond heeft.

Vanuit de voetplaat, precies in het midden, groeit een getrapte zuil, een boom in delen. Hij verwijst, met al zijn jaarringen, naar haar vier bundels en eindigt in de figuur van Daphne, die uiteindelijk ook weer een boomvorm krijgt. Daarmee is de cirkel rond. Uit de boom vertakken zich elementen die te herleiden zijn tot fragmenten uit haar oeuvre: vogels, takken, bladeren. Met elkaar vormen zij een organisch figuur,

Nicolas Dings

             

Het gedicht wat Nicolas Dings als uitgangspunt voor zijn ontwerp heeft gebruikt.

Een complete schets van het kunstwerk.

Een detailschets.